به گزارش سلامت نیوز، جوان نوشت: كیادلیری در دومین همایش حمایت از جنگل‌های هیركانی در شهرستان قائمشهر اظهار داشت: در زمینه موضوع تنفس جنگل با توجه به تصویب قوانین، در این راستا چالش‌های زیادی وجود دارد. جنگل‌های هیركانی یك درصد خاك كشور را شامل می‌شود و در حال حاضر مساحت آن به یك میلیون و ۶۵۰ هزار هكتار رسیده است. با توجه به سطح این جنگل‌ها به عنوان میراث طبیعی و باستانی جهان و تنوع طبیعی بالا باید حفاظت از جنگل‌ها در دستور كار قرار گیرد. 

این استاد دانشگاه خاطر نشان كرد: در گذشته جوامع محلی از جنگل به شكل سنتی استفاده می‌كردند و نمودی در تخریب دیده نمی‌شد، اما در سال ۱۳۳۸ كه سازمان جنگل‌ها تأسیس و سال ۱۳۴۱ كه قانون ملی شدن جنگل‌ها تصویب شد، مدیریت علمی جنگل‌های شمال دچار مشكلات و چالش‌های جدید شد. افراد مختلف در قالب طرح‌های جنگلداری وارد جنگل شدند كه به ضرر این محیط طبیعی شد. 

وی افزود: برخی‌ها تعطیلی كارخانجات صنایع چوب را به دلیل طرح تنفس ‌می‌دانند، اما باید عنوان كرد كه این كارخانجات خود ادعا داشتند كه 10درصد منابع چوب خود را از جنگل تأمین می‌كردند و حال چرا با قطع شدن این 10 درصد كارخانجات ورشكست شدند؟ این كارخانجات بر اساس واردات چوب تأسیس شده، اما آنان اساسنامه خود را هم اجرا نكردند، چرا طی ۵۰ سال وقتی محصول كارخانه صنایع چوب و كاغذ قطع شد آنها ورشكست شدند؟ چرا جنگل‌نشینان فقیر هستند و اگر یك شب كار نكنند از گرسنگی تلف می‌شوند؟

کیا دلیری گفت: سالانه در شمال كشور با حدود 3هزار هكتار كاهش جنگل مواجه بودیم كه در حال حاضر به یك میلیون و 650 هكتار رسیده و این موارد را می‌توان به شكل بصری با ویلاسازی‌ها نیز مشاهده كرد. 

   

 به گفته رئیس انجمن جنگلبانی ایران، ۴۲ درصد جنگل‌های شمال كشور رو به قهقرا است و از سال ۱۳۷۵ تا‌كنون حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ هكتار تولید آفات و بیماری گزارش شده است. گونه شمشاد هم كه گونه بومی ایران و به نام بوكسوس هیركانا معروف است و در حال حاضر داروی ایدز و ضد‌سرطان را از آن می‌گیرند، ۴۰ میلیون پایه آن از میان رفته، بدون آنكه مسئولان سخنی بگویند و وزرا پاسخی دهند.

بر اساس تفكر عمومی معمولاً جنگل را فقط درخت می‌دانیم، اما از نظر علمی مجموعه‌ای از عوامل مختلف كه شامل حیوانات، حیات‌وحش، پوشش گیاهی و میكروارگانیسم‌هاست. 

پیش از این رئیس مؤسسه تحقیقات كشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران هم از تخریب كمی و كیفی روزانه 40 هزار هكتار از جنگل‌های شمال خبر داده بود. 

دكتر محمد امینی با انتقاد از سازمان جنگل‌ها و سازمان محیط‌زیست، رشد استفاده قاچاقچیان و زمین‌خواران را باعث جنگل‌زدایی و شدت تخریب جنگل‌ها دانسته و هشدار داده بود كه اگر این روند ادامه پیدا كند، دیگر آثاری از جنگل‌های شمال نخواهد ماند. 

هم‌اكنون حدود 4 هزار و 300 آبادی در جنگل‌های شمال وجود دارد و زباله‌های این روستاها به دامن طبیعت رفته و مواد‌شوینده بسیاری وارد آب‌ها می‌شود كه قدرت ترمیم طبیعت بر اثر این تخریب‌ها نیز در دست جنگل‌هاست. 

اگر تصمیم نابجایی در مورد جنگل‌ها گرفته شود، تولید زباله و ورود صدمات كشاورزی به طبیعت، آینده را برای نسل‌های بعدی بسیار سخت‌تر خواهد كرد. 

 

در این میان، جنگل‌های زاگرس هم وضعیت مساعدی ندارند و به گفته مدیر ملی پروژه زاگرس، در حال حاضر 5 میلیون و 500 هزار هكتار جنگل در زاگرس وجود دارد كه بالاترین نرخ فرسایش جنگل‌ها هم در این منطقه اتفاق می‌افتد. 

بنا به اظهار شیرین ابوالقاسمی، ناحیه رویش در زاگرس بیش از 32 میلیون هكتار است و 50 درصد آب شیرین كشور در زاگرس تولید می‌شود. با توجه به اینكه 50 درصد عشایر ایران در ناحیه زاگرس زندگی می‌كنند، ضرورت توجه ویژه به زاگرس امری حیاتی است. 

آمارها نشان می‌دهد كه درخت‌های جنگلی هر سال بذر نداده و به طور متوسط بذردهی آنها سه تا هفت سال طول می‌كشد. با این وجود دام‌ها دائماً در جنگل‌ها می‌چرند و سالانه 600 هزار هكتار نهال را نابود می‌كنند. در حالی كه طی 50 سال گذشته فقط 300 هزار هكتار نهال‌كاری شده است. 

   

از سوی دیگر بررسی‌ها نشان می‌دهد، اگر همه خسارات ناشی از تخریب جنگل‌ توسط دام‌ها را كنار بگذاریم و سود آن را محاسبه كنیم، می‌بینیم كه دام‌های سنتی روزانه تنها دو لیتر شیر داده و شیر دام صنعتی روزانه 25 تا 30 لیتر است كه نشان می‌دهد این شیوه دامداری به هیچ‌وجه با صرفه نیست. 

علاوه بر تخریبی كه خود این حیوانات به جنگل وارد می‌كنند، چوپان‌ها نیز برای رویش علوفه، تاج درخت‌ها را قطع كرده تا از لابه‌لای درخت‌ها، نور به كف جنگل برسد كه با این كارشان، تاج درختان را كه عنصر زاینده بذر برای جنگل‌ هستند، از بین می‌برند. معضلاتی كه در صورت عدم نظارت جدی سازمان جنگل‌ها و مراتع احتمالاً تا 30 سال آینده دیگر اثری از جنگل‌ها وجود نخواهد داشت.